Skip to main content
Piazza Navona: Bernini, barok en wat je kunt overslaan

Piazza Navona: Bernini, barok en wat je kunt overslaan

Trevi, Pantheon & Spanish Steps Guided English Walking Tour

Beschikbaarheid

Wat is bijzonder aan Piazza Navona en is het de moeite waard?

Piazza Navona is Rome's mooiste barokke piazza — een 270 meter lang ovaal gebouwd boven het antieke stadion van Domitianus, met Bernini's Fontein van de Vier Rivieren (1651) als middelpunt. Het is gratis, altijd open, en op zijn best vroeg in de ochtend of laat op de avond. De restaurants eromheen zijn te duur; de fonteinen en architectuur zijn werkelijk buitengewoon.

Het mooiste ovaal van Rome

Piazza Navona werkt op elk schaalniveau. Van bovenaf — en er is een daktopterras van het hotel boven Ristorante del Governo Vecchio — leest het als een perfect langgerekt ovaal, een antiek atletiekstadion verstard in stedelijke vorm. Op straatniveau is het een van de meest theatrale openbare ruimten van Europa: Bernini’s fontein in het midden, Borromini’s kerkgevel aan de westzijde, barokke paleizen aan alle kanten, en het alledaagse leven van Rome dat zich overal omheen afspeelt.

Het kost niets om binnen te lopen. De fonteinen stromen onophoudelijk. En de meeste bezoekers lezen het, eerlijk gezegd, volledig verkeerd — ze komen aan bij het middaguur, fotograferen van twee meter afstand en brengen meer tijd door in de te dure cafés dan dat ze naar de architectuur kijken.

Deze gids gaat over hoe je Piazza Navona werkelijk leert begrijpen.

De vorm: wat het ovaal betekent

De kenmerkende langgerekte ovale plattegrond van het plein is geen architecturale gril. Het is de exacte omtrek van het Stadio di Domiziano — het Stadion van Domitianus, gebouwd in 86 na Christus als atletiek- en wagenrenvencomplex met 30.000 plaatsen. De arenabodem is nu het pleinoppervlak. De tribunes zijn de omliggende gebouwen geworden. De middeleeuwse en barokke structuren die je rondom de rand ziet, zijn letterlijk gebouwd op het skelet van het antieke stadion.

Dit kun je bevestigen door het ondergrondse museum aan de noordkant van het plein te bezoeken (Piazza di Tor Sanguigna, ingang aan de zijstraat). Het museum stelt de antieke tunnels en gangen onder het moderne oppervlak bloot. Het is goedkoop, zelden druk en biedt een verduidelijkende context voor het hele plein. Zie onze gids over de ondergrondse sites van Rome voor meer over de onderlaag van de stad.

De naam “Navona” is een vervormde versie van “in agone” — in de wedstrijden — de middeleeuwse Italiaanse weergave van waar het stadion voor werd gebruikt. Sommige bronnen leiden hem af van het woord “navona” in verband met water: het plein werd periodiek onder water gezet in de zomer, van de 17e tot de 19e eeuw, als verkoelingsritueel voor Romeinen die door het ondiepe water waadden terwijl rijken vanuit koetsen toekeken.

De Fontein van de Vier Rivieren: langzaam bekijken

De meeste bezoekers besteden 30 seconden aan het fotograferen van de Fontein van de Vier Rivieren. Neem er tien minuten de tijd voor.

De fontein werd in opdracht gegeven door Paus Innocentius X Pamphilj in 1647 en voltooid door Gian Lorenzo Bernini in 1651. Het was een opdracht die Bernini bijna niet kreeg — Innocentius X had Bernini aanvankelijk van overwegingen uitgesloten omdat hij nauw was geassocieerd met de vorige Barberini-paus. Bernini herwon de opdracht via een manoeuvre die een van Rome’s meest vertelde kunstwereldverhalen is geworden: hij liet een maquette heimelijk plaatsen in het Palazzo Pamphilj waar de paus erop zou stuiten, en Innocentius X raakte geboeid. De opdracht volgde.

De obelisk: Een antiek Romein-gemaakte obelisk (niet Egyptisch maar een Romeinse kopie van een Egyptische vorm, gehouwen tijdens het bewind van Domitianus) die in stukken had gelegen in het Circus van Maxentius aan de Appia. Bernini richtte hem niet alleen opnieuw op maar plaatste hem op een holle sokkel — een technische prestatie die tijdgenoten verblufte. De obelisk rust op een rotsformatie waardoorheen je de lucht en het water kunt zien, wat hem een schijnbare gewichtloosheid geeft.

De vier rivierfiguren:

  • De Nijl (Afrika): Een gekapte, gespierde figuur met zijn gezicht bedekt — omdat de bron van de Nijl voor Europeanen in 1651 onbekend was. Het gebaar drukt geografische onwetendheid uit in steen. De figuur is ook omgeven door weelderige begroeiing.
  • De Donau (Europa): Een gebaard figuur die zijn hand uitstrekt naar het pauselijke wapen op de fontein — een gebaar van hulde aan het mecenaat van Innocentius X.
  • De Ganges (Azië): Een figuur die een lange roeiriem vasthoudt, verwijzend naar de bevaarbare rivier.
  • De Río de la Plata (Amerika): De figuur die het vaakst getoond wordt met een opgeheven arm, populair beweerd zijn ogen af te schermen van Borromini’s kerk. Hij gaat vergezeld van gordeldieren, slangen en munten — als symbool voor de rijkdommen van de Nieuwe Wereld.

Het Borromini-verhaal: De Nijl bedekt zijn gezicht niet om Borromini’s gevel te vermijden; de fontein was voltooid vóórdat Borromini de kerk overnam. De opgeheven arm van de Río de la Plata werd door vroege commentatoren uitgelegd als een gebaar van afschuw over de vermeend instabiele Borromini-kerk. Beide interpretaties zijn achteraf opgelegd — de gebaren zijn expressieve barokke houdingen gekozen voor visueel drama, geen architectuurcommentaar. Maar de rivaliteit tussen Bernini en Borromini was echt en gedocumenteerd, en Piazza Navona was de plek waar hun werk elkaar direct confronteerde. Het is de meest geconcentreerde site van de grootste architecturale rivaliteit van de 17e eeuw.

De kerk: Sant’Agnese in Agone

Borromini’s bijdrage aan Piazza Navona is de kerk van Sant’Agnese in Agone, aan de westzijde van het plein. De gevel (1653–1655) is Borromini’s meest publieke statement in Rome — een concaaf ontwerp dat de twee klokkentorens uit elkaar duwt om de centrale koepel naar voren te laten zwellen, een optisch trucje dat diepte en drama creëert die onmogelijk zijn met een conventionele vlakke gevel.

Ga naar binnen. Het kost niets en is doorgaans rustig. Het interieur is klein en geconcentreerd — een Grieks kruis plattegrond met een centrale koepel en weelderig gekleurd marmer overal. De vloer bevat de crypte van de Pamphilj-familie (doorgaans niet toegankelijk). Een ondergrondse kamer markeert de traditionele locatie van het martelaarschap van Sint Agnes (ze was een Christelijk Romein meisje geëxecuteerd in 304 na Christus op ongeveer 12-jarige leeftijd; haar naam en de verbinding van het stadion met wedstrijden gaven de kerk haar naam).

De kerk is een actieve parochie en is open voor missen. Bezoeken buiten mistijden is eenvoudig; deuren zijn doorgaans open van 09:30–12:30 en 15:00–19:00.

De flankerende fonteinen

Neptunusfontein (noorden): De hoofdbeeldhouwgroep — Neptunus die een zeemonster bestrijdt, omgeven door zeepaardenbeelden en Nereïden — werd in 1878 toegevoegd door Antonio della Bitta om de visuele onbalans van een leeg bassin te corrigeren. Het bassin zelf is 16e-eeuws. De compositie is competent maar haalt het niveau van de centrale fontein niet. Verdient een goede blik; vaak afgedaan vanwege de nabijheid van het grotere werk.

Maurenfontein (zuiden): De centrale figuur (een donkere figuur die worstelt met een dolfijn, vandaar “Moro”) is in 1653 ontworpen door Bernini op basis van een schets van Giacomo della Porta. De omliggende Tritons en figuren zijn van della Porta (1576). De compositie is harmonieus en de Moor-figuur is een van Bernini’s energiekere creaties — dynamisch gedraaid tegen de dolfijn. Vaak volledig over het hoofd gezien.

Begeleide wandeltour langs Piazza Navona, de Trevi Fontein, het Pantheon en de Spaanse Trappen — het complete barokke Rome-circuit in één ochtend.

Wat er werkelijk rondom het plein staat

Palazzo Pamphilj (nu de Braziliaanse ambassade): Het massieve paleis direct achter Sant’Agnese in Agone werd gebouwd voor de familie van Paus Innocentius X, deels ontworpen door Borromini. Over het algemeen niet open voor het publiek.

Palazzo Braschi (Museo di Roma): Op de zuidoosthoek van het plein herbergt dit neoklassieke paleis (late 18e eeuw) het gemeentelijk geschiedenismuseum van Rome. De collectie bestrijkt Rome van de middeleeuwen tot de 20e eeuw en is interessant als je wilt zien hoe de stad eruit zag voordat het moderne toerisme haar transformeerde.

Pasticceria Bar Tre Scalini: Het café aan de zuidkant van het plein is beroemd om zijn tartufo — een chocoladegelato-bol met een kers erin. Het is overpriced ten opzichte van gelato-winkels in de buurt (reken op €8+ voor een tartufo aan tafel), maar het recept is ongewijzigd gebleven since de jaren veertig en is werkelijk uitstekend. Als je de plaatspremium ergens voor wilt betalen, is het voor de tartufo.

De toeristische valkuilen beoordeeld

Restaurants op het plein: Significant in prijs verhoogd ten opzichte van vergelijkbaar eten één straat verderop. Het uitzicht is prettig; de waarde is het niet. Als je wilt eten bij Piazza Navona, loop dan naar Via del Governo Vecchio of Via della Pace — beide op drie minuten lopen en een compleet andere prijswereld.

Portretkunstenaars: Over het algemeen bekwaam en niet agressief opdringerig, maar hun tarieven zijn hoog (€20–60 voor een snelle schets). Als je het wilt laten doen als aandenken, is dat prima; spreek alleen de prijs af voordat je gaat zitten.

“Rozenverkopers”: Richten zich doorgaans op koppels met een enkele roos, worden dan aandringend over betaling zodra de roos is aangenomen. Accepteer simpelweg geen roos van iemand die je ermee benadert. Dit geldt overal in het centro.

Paardenkoetsen: Duur, traag en de paarden zijn vaak slecht verzorgd. Geen aanbevolen manier om de stad te verkennen.

Kerstmarkt (eind november–begin januari): De seizoenmarkt die Piazza Navona vult is een echte Romeinse traditie, maar is sterk commercieel geworden en de prijzen voor eten en souvenirs zijn opgehoogd. Het is sfeervol en een wandeling van 30 minuten waard; het is niet de plek om kerstinkopen te doen.

Wanneer te bezoeken

Vroeg in de ochtend (07:00–09:30): Het beste tijdstip. Het plein is rustig, het licht is goed voor fotografie, en je ziet Romeinen honden uitlaten en ontbijten in de cafés tegen normale prijzen. Dit is de Piazza Navona die bewoners kennen.

Middaguur: Druk maar niet overweldigend naar Roemstandaarden. De fonteinen staan in de zon voor goede foto’s.

’s Avonds (19:00–22:00): Het meest sfeervol voor een ontspannen bezoek — avondlicht, openende restaurants, verlichte fonteinen. Maar de restaurantprijzen staan volledig in toeristische modus.

Kerstmarktseizoen: Druk, feestelijk en uniek Romein. Als je in december op bezoek bent, is het de moeite waard om te zien. Ben je er buiten december, dan is dit geen relevante overweging.

Privéwandeltour gericht op de Trevi Fontein en Piazza Navona — je eigen gids met tijd om beide plaatsen diepgaand te verkennen en vragen te stellen.

Het plein in context

Piazza Navona is het pronkstuk van het Centro Storico, het historische hart van Rome. Het is omgeven door enkele van de beste loopstraten van de stad — het gebied tussen Navona, Campo de’ Fiori en het Pantheon is vol kleinere kerken, Renaissancepalissades, ambachtswerkplaatsen en gewoon Romeins straatleven.

Om dit gebied beter te begrijpen, combineer een bezoek aan Navona met de gids over het Pantheon (10 minuten lopen naar het oosten), een wandeling over Via del Governo Vecchio (een van Rome’s best bewaarde middeleeuwse straten) en een stop bij Campo de’ Fiori voor de ochtendmarkt. Onze gids over de mooiste piazza’s van Rome behandelt diverse aan Navona grenzende pleinen die de meeste bezoekers nooit bereiken.

Voor de bredere wandelroute die Navona, de Trevi en de Spaanse Trappen verbindt, zie onze barokke Rome-wandelgids.

Fotografietips

De Fontein van de Vier Rivieren fotografeer je het best:

  • Vanaf het zuideinde van het plein naar het noorden kijkend, waarmee je de volledige obeliskhoogte vastlegt met de kerkgevel op de achtergrond
  • Vanuit de zuidoosthoek om Sant’Agnese in Agone in hetzelfde kader te krijgen
  • ‘s Nachts wanneer de fontein verlicht is en het plein relatief leeg is — al vraagt het lichttemperatuurcontrast tussen het verlichte witte travertijn en de donkere hemel enige belichtingsaanpassing

Het plein is breed genoeg dat je 15–20 meter achteruit moet staan om de volledige centrale fonteincompositie te kunnen vastleggen. Een 24–35mm equivalent objectief (telefoon of camera) werkt goed op deze afstand.

Beste fotoplekken in Rome behandelt de specifieke posities en tijdstippen voor de beste Navona-opnames naast Rome’s andere belangrijkste locaties.

Veelgestelde vragen over Piazza Navona: Bernini, barok en wat je kunt overslaan

Is Piazza Navona gratis te bezoeken?

Ja. Piazza Navona is een openbaar plein zonder toegangsprijs, geen kaartje, geen tijdslot. Het is continu toegankelijk. De fonteinen zijn gratis te bekijken. De kosten zitten eventueel in de omliggende cafés en restaurants, die aanzienlijk meer rekenen dan elders in de buurt.

Wat zijn de drie fonteinen op Piazza Navona?

De centrale Fontein van de Vier Rivieren (Fontana dei Quattro Fiumi, 1651) is Bernini's meesterwerk, dat de Nijl, Donau, Ganges en Río de la Plata uitbeeldt die een Romeinse obelisk ondersteunen. De Neptunusfontein (aan de noordzijde) toont Neptunus die een zeemonster bestrijdt, met zeepaardenbeelden rondom het bassin; de centrale groep werd in 1878 toegevoegd door Antonio della Bitta. De Maurenfontein (aan de zuidzijde) is ook deels Bernini's werk (1653) — de centrale figuur van een Moor die een dolfijn vasthoudt is door Bernini ontworpen; de omliggende Tritons zijn later toegevoegd.

Wat is het verhaal over Bernini versus Borromini bij Piazza Navona?

Het beroemde verhaal zegt dat Bernini de Nijl-figuur zijn gezicht liet bedekken om niet naar Borromini's kerk Sant'Agnese in Agone aan de overkant te hoeven kijken. De twee architecten waren bittere rivalen. Het verhaal klopt echter niet: Bernini voltooide de fontein in 1651, terwijl Borromini pas in 1652 de gevel van Sant'Agnese overnam. Maar de rivaliteit zelf was echt en gedocumenteerd, en het verhaal overleefde 370 jaar precies omdat het zo bevredigend is.

Wat ligt er onder Piazza Navona?

Het antieke Stadion van Domitianus (86 na Christus), een atletiekcomplex met 30.000 plaatsen waarvan de plattegrond de vorm van het moderne plein bepaalt. De ondergrondse ruïnes zijn toegankelijk via het Stadio di Domiziano museum, met ingang aan de Piazza di Tor Sanguigna aan de noordkant van het plein. Het museum is zelden druk en geeft een goed beeld van de Romeinse structuur onder je voeten.

Wanneer is Piazza Navona op zijn best?

Vroeg in de ochtend (vóór 09:30) wanneer de straatreinigers klaar zijn en de restaurants nog niet open zijn — je ziet het plein zoals de Romeinen het gebruiken, met mensen die honden uitlaten en aan normale prijzen ontbijten. 's Avonds is het sfeervol maar zijn de restaurants volledig op toeristen ingesteld. In de kerstmarktperiode (eind november tot begin januari) verandert het plein in een traditionele markt met attracties, eettentjes en lichtjes — druk maar feestelijk.

Wat moet ik overslaan bij Piazza Navona?

De restaurants direct aan het plein zijn duur in verhouding tot de kwaliteit — dezelfde pasta die in de omliggende straten €12 kost, kost hier €22 met uitzicht op het plein. De portretkünstenaars (vakkundig maar opdringerig) en de 'rozenverkopers' die toeristische vrouwen aanspreken. De paardenkoetsen die rondom de rand van het plein worden aangeboden zijn duur en de paarden zijn vaak in slechte conditie.

Is de kerk Sant'Agnese in Agone de moeite waard?

Ja en het is gratis. Borromini's gevel (1653) is zijn meest theatrale concaaf ontwerp. Het interieur is klein maar weelderig versierd met gekleurd marmer. De kerk staat op de plek waar, volgens de overlevering, de heilige Agnes werd gemarteld — een kamer beneden wijst de locatie aan. Ze is de meeste ochtenden open en wordt consistent te weinig bezocht gezien haar architectonisch belang.

Topervaringen

Boekbare activiteiten met geverifieerde prijzen en directe bevestiging op GetYourGuide.